Μια μελέτη του Στάνφορντ αποκαλύπτει πώς η ρύπανση αλλοιώνει την αίσθηση της όσφρησης των ξιφίαδων, ωθώντας τα να υβριδοποιούνται και απειλώντας τη βιοποικιλότητα.

L 'ρύπανση ποταμών Δεν μεταβάλλει μόνο τα οικοσυστήματα, αλλά μπορεί ακόμη και να φτάσει στο σημείο να τροποποιήσει τις συμπεριφορές ζευγαρώματος και γενετική ειδών Ζώα. Το έχουμε δει να συμβαίνει αυτό από τη δεκαετία του 1980 με τις κιχλίδες της λίμνης Βικτώρια, των οποίων τα ολοένα και πιο μολυσμένα νερά -σε συνδυασμό με την εμπορική εισαγωγή της πέρκας του Νείλου- οδήγησαν στην απώλεια 200 έως 300 ειδών ψαριών μέσα σε μια δεκαετία. Το ολοένα και πιο θολό νερό είχε στερήσει από τα θηλυκά τις οπτικές τους οδούς -αυτές που τους επέτρεπαν να αναγνωρίζουν τα αρσενικά του είδους τους.

Σύμφωνα με μια νέα μελέτη με επικεφαλής ερευνητές του Στάνφορντ, κάτι πολύ παρόμοιο φαίνεται να συμβαίνει και σε άλλα μικρά ψάρια ενυδρείου, τα κάτοχος σπαθιούΑυτή τη φορά, ωστόσο, ο υβριδισμός φαίνεται να προκαλείται από την απώλεια της αίσθησης της όσφρησης.

Μια ρύπανση ικανή να αναμειγνύει γονίδια

Γνωστά στην ενυδριακή τους εκδοχή ως ξιφοειδές ή κάτοχος σπαθιού, για το μακρύ ουραίο πτερύγιο τους σε σχήμα σπαθιού, τα μικρά ψάρια που ανήκουν στο γένος Ξιφοφόρος Είναι ενδημικά στις λεκάνες γλυκού νερού της Κεντρικής Αμερικής. Το εμπόριο διακοσμητικών ειδών έχει κάνει ορισμένα είδη πολύ κοινά, όπως το Xiphophorus hellerii και το X. maculatus, και διάφορες υβριδοποιήσεις τους. γενετική ανάμειξη Μεταξύ ψαριών διαφορετικών ειδών, ωστόσο, φαίνεται να εμφανίζεται και στη φύση. Αυτό οφείλεται στη ρύπανση. Αυτό προκύπτει από μια νέα μελέτη που διεξήχθη από ερευνητές του Στάνφορντ, η οποία μόλις δημοσιεύθηκε στο Current Biology.

Η μελέτη εξέτασε δύο είδη: Ξιφοφόρος μαλίντσε, ή ξιφοουρά των ορεινών περιοχών, η οποία διατηρεί την χαρακτηριστική άκρη στο ουραίο πτερύγιο, και Xiphophorus birchmanni, το οποίο διαφοροποιείται σαφώς από το άλλο από το ραχιαίο πτερύγιο του σε σχήμα πανιού. Οι ερευνητές πήραν δείγματα νερού και ψαριών από τουλάχιστον δέκα σημεία κατά μήκος τέσσερα ποτάμια της περιοχής Huasteca, στο Μεξικό. Αυτή η περιοχή, εξηγούν, που βρίσκεται βόρεια της Πόλης του Μεξικού και στην ενδοχώρα του Κόλπου του Μεξικού, διαθέτει ποικίλα τοπία, όπως παρθένα άγρια ​​φύση, ράντσα βοοειδών και αγροκτήματα.

Ένας από τους ποταμούς που αναλύθηκαν, ειδικότερα, διασχίζει ένα πόλη περίπου 3.000 κατοίκωνΚαι κοντά σε αυτήν την αστικοποιημένη περιοχή οι ερευνητές ανακάλυψαν τα πιο ενδιαφέροντα πράγματα. Εν τω μεταξύ, κατάντη της πόλης, το νερό βρέθηκε (προβλέψιμα) μολυσμένο: οι ερευνητές επισημαίνουν ότι τα δείγματα που ελήφθησαν σε αυτήν την περιοχή φάνηκαν πιο θολά και έδειξαν υψηλότερα επίπεδα χημικών ουσιών όπως νιτρικά και φωσφορικά άλατα, καθώς και βαρέα μέταλλα όπως ο χαλκός, ο μόλυβδος και το κάδμιο, σε σύγκριση με αυτά που λαμβάνονται ανάντη. Το χειρότερο, ωστόσο, είναι ότι αυτός ο τύπος πίεσης ήδη δείχνει τις επιπτώσεις του στα μικρά ψάρια του γένους Ξιφοφόρος.

Κατεστραμμένες μύτες και σπασμένα εμπόδια ειδών

Η ανάλυση δειγμάτων ξιφοουράς που ζούσαν κατάντη της πόλης αποκάλυψε ότι τα θηλυκά δεν είχαν οσφρητικά κροσσωτά κύτταρα, οι τριχοειδείς αισθητήριες δομές στις μύτες τους που τους επιτρέπουν να αντιλαμβάνονται τις μυρωδιές. Είχαν επίσης μεγαλύτερο αριθμό κυττάρων που παράγουν βλέννα, πράγμα που σημαίνει, κατά μία έννοια, ότι ήταν συνωστισμός, όπως ακριβώς οι άνθρωποι που κρυολογούν. Η γενετική ανάλυση εμβρύων ψαριών, εξηγούν οι ερευνητές, αποκάλυψε ότι πολλά από τα γεννημένα δείγματα είχαν χαρακτηριστικά ενδιάμεσα μεταξύ των δύο ειδών ψαριών. Έναπαραγωγή μικτών γενών.

«Η έρευνα υπογραμμίζει πώς οι πρόσφατες περιβαλλοντικές αλλαγές φαίνεται να προκαλούν πραγματικά δραστικές γενετικές και εξελικτικές αλλαγές σε αυτές τις ομάδες ψαριών. Είναι πιθανό αυτό το φαινόμενο να συμβαίνει σε μεγάλη κλίμακα σε πολλά διαφορετικά είδη και οικοσυστήματα».

εξηγεί Μόλι Σούμερ, κύριος συγγραφέας της μελέτης και αναπληρωτής καθηγητής βιολογίας στη Σχολή Ανθρωπιστικών και Κοινωνικών Επιστημών του Στάνφορντ.

Τα αποτελέσματα της νέας μελέτης προστίθενται έτσι στις αυξανόμενες ενδείξεις ότι η ανθρώπινη επίδραση στο περιβάλλον απειλεί τη βιοποικιλότητα όχι μόνο μέσω της εξαφάνισης, αλλά και μέσω της υβριδοποίησης. Όπως αναφέρει η έρευνα, αυτή η τάση θα μπορούσε να οφείλεται ακριβώς στη ζημιά που προκαλεί η ρύπανση στις μύτες των... Ξιφοφόρος:

«Υποθέτουμε ότι η κατάντη σμήνη υβριδίων προκαλείται από μια χημική αλλοίωση της όσφρησης που επηρεάζει τις προτιμήσεις ζευγαρώματος».

Μοιάζει σχεδόν σαν να βλέπουμε το Δράμα με τις κιχλίδες στη λίμνη Βικτώρια, στην Ανατολική Αφρική, των οποίων τα θηλυκά, μη μπορώντας πλέον να διακρίνουν τα φωτεινά χρώματα των αρσενικών στα μολυσμένα νερά που είχαν γίνει θολά, άρχισαν να ζευγαρώνουν με αρσενικά όλων των ειδών, οδηγώντας στο σχηματισμό διαφόρων υβριδικών πληθυσμών.

Υβριδισμός και υγεία: μια απειλή για τη βιοποικιλότητα

Όπως εξηγεί Μπεν Μόραν, πρώτος συγγραφέας της μελέτης και πρώην διδακτορικός φοιτητής στο εργαστήριο του Schumer, ο κύριος παράγοντας που διαταράσσει την αναπαραγωγική απομόνωση των δύο ειδών θα ήταν η ρύπανση:

«Δεν έχουμε αδιάσειστες αποδείξεις, αλλά έχουμε πολύ καλά έμμεσα στοιχεία που να δείχνουν ότι ο υβριδισμός προκαλεί απώλεια βιοποικιλότητας σε αυτά τα ψάρια. Και πιθανότατα συνδέεται με τον τρόπο που οι άνθρωποι επηρεάζουν το περιβάλλον».

έχει εξηγήσει.

Προηγούμενη έρευνα από το εργαστήριο του Schumer είχε δείξει ότι ο υβριδισμός μεταξύ αυτών των δύο ειδών μπορεί να είναι επιβλαβής, προκαλώντας μελάνωμα σε ορισμένα ψάρια και μια θανατηφόρα μεταβολική διαταραχή σε άλλα. Τα νέα ευρήματα, επομένως, θα μπορούσαν να υποδηλώνουν μια πιθανή μακροπρόθεσμη απειλή για αυτά τα μικρά ψαράκια.

«Μια ανησυχία είναι η υποβάθμιση της υγείας του πληθυσμού. Αλλά από την άποψη της διατήρησης, ο υβριδισμός θα μπορούσε να οδηγήσει σε ένα είδος κατάρρευσης των ειδών, όπου αρχικά θα υπήρχαν δύο είδη, και τελικά θα απομείνει μόνο ένα και η βιοποικιλότητα θα χαθεί».

καταλήγει ο καθηγητής Σούμερ.

Ακολουθούν τρεις πληροφορίες που μπορεί να σας ενδιαφέρουν:

Βιοποικιλότητα: Το μέλλον του γλυκού νερού ξεκινά στις πόλεις
Υπάρχει όντως εισβολή από καρυδιές στη Βαλτική;
Βιοποικιλότητα ψαριών στην Ελβετία, μια μοναδική κληρονομιά στον κόσμο

Οι ερευνητές συνέκριναν τη γενετική σύνθεση των εμβρύων ξιφία ανάντη και κατάντη της πόλης για να αποκτήσουν περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την προέλευσή τους (Φωτογραφία: Ben Moran)